เมื่อวันมาฆบูชา ผมพาเจ้าลักกี้ พันธุ์มิเนเจอร์ ไปเดินเล่นในกระทรวงสาธารณะสุขและเดินทะลุไปยังบริเวณสถานพักฟื้นของโรงพยาบาลศรีธัญญา เงียบสงบไม่ค่อยมีคน จึงได้ปล่อยให้วิ่งเล่นรอบบ่อน้ำและแช่น้ำในบ่อตามสบายตั้งแต่บ่ายสามโมงครึ่งจนถึงห้าโมงเย็นจึงเริ่มมีคน ปรากฎว่ามีผู้หญิงใส่แว่นพาลูกชายยังเล็กอยู่มาเดินเล่นบริเวณเดียวกัน เจ้าลักกี้จึงวิ่งไปเห่า เด็กกลัว แม่เด็กจึงได้อุ้มเด็กไว้ และผมก็ได้จับปลอกคอเขาไว้ไม่ได้ทำอะไรเด็ก สักพักผมจึงปล่อยเขา เขาได้วิ่งตามไปเห่าอีกไม่ได้ทำอะไร ผมเลยพาเขาเดินไปอีกที่หนึ่งไม่ให้มีปัญหา ประมาณ 20 นาที มีชายผู้หนึ่งถือไม้ท่อนใหญ่ยาวประมาณเมตรกว่าเดินมาทางผม อายุราว 25-30 ปี เจ้าลักกี้จึงวิ่งไปเห่ากันไว้ ไอ้บ้านี่ไม่พูดอะไรตีเจ้าลักกี้กระเด็น ขาซ้ายหน้าห้องร่องแร่งเลย ร้องไห้หน้าสงสารมาก ผมจึงได้ตะโกนห้ามแล้วจับลักกี้ไว้และได้ถามว่า หมาตัวแค่นี้ทำไมถึงตีแรงขนาดนี้ เจ้าบ้านี่ บอกว่านึกว่าเป็นหมาไม่มีเจ้าของ อ๋อเป็นหมาพี่เหร่อ พี่ใช้ไม่ได้เลย ทำไมไม่ล่ามโซ่เวลามาเดินในที่สาธารณะได้ยังไง จะมากัดลูกผม เจ้าลักกี้ร้องเจ็บมากผมจึงไม่อยากต่อล้อต่อเถียง พยายามจับลักกี้ให้อยู่นิ่งๆ เค้าเจ็บมากจึงข่วนแง้งมือผมหลายครั้ง จึงได้พาไปคลีนิคใกล้บ้านไปเข้าเฝือกชั่วคราวและไปเอ็กซเรย์ ปรากฎว่ากระดูกขาซ้ายหน้าหักสองตำแหน่ง  ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลเพื่อผ่าตัดใส่แผ่นเหล็กติดถาวรต่อไป ผมจึงอยากเตือนระวังชายผู้นี้ด้วยครับ ถ้าพาสุนัขไปเดินเล่นแถวนี้ครับ
ดูทุกความเห็น (6)-
del
-
del
-
del
-
del
-
del
-
del