แก้ไขกระทู้
พอดีน้องหมาผมเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมายังคงน่ารัก แข็งแรง เดิน วิ่งได้ปกติ แต่พอตอนเย็น ๆวันอาทิตย์ให้ยาหยอดกำจัดเห็บหมัดไป   พอตอนเช้าวันจันทร์เงียบเลย  นอน  พอตกตอนเย็นเรียกก็มองแต่ไม่ลุก  ตอนแรกก็สงสัยว่าเป็นอะไร สักพักฉี่ราด  เท่านั้นแหละใจไม่ดีละ จับตาดู  น้องหมาก้มนอนอยา่งดียว   เลยตัดสินใจพาไปหาสัตวแพทย์  หมอก็ฉีดยาฆ่าเชื้อและรักษาอาการบวม  พออีกวันพาไปอีก รพ.นึง ตรวจละเอียด ultrasound ตรวจเลือด หมอเจอว่า มีเนื้องอกก้อนใหญ่ ขนาดประมาณ 25 cm ซึ่งใหญ่มาก  และค่าเลือดคือต่ำมากๆ เลยทำให้ไม่มีแรงเดิน และหายใจหอบถี่ๆ  หมอที่นี่ให้น้ำเกลือและแนะนำให้ไป รพ.ใหญ่ เพราะต้องทำการให้เลือดและผ่าตัดเอาก้อนเนื้องอกออก  อย่างแรกคือต้องให้เลือดก่อนเพื่อดูความพร้อมสำหรับผ่าตัด)   

แต่เนื่องจากบ้านอยู่ ตจว. จึงหา รพ.ที่จะทำการผ่าตัดค่อนข้างลำบาก  จึงดีลกัทาง รพ.ที่หาได้ในอินเตอร์เน็ต ทางคุณหมออีกที่หาจากในอินเตอร์เน็ต  ก็ขอดูประวัตการรักษา  หมอเอาไปปรึกษาอาจารย์หมอ ก็สันนิษฐานว่าอาจจะม้ามหรือมดลูกอักเสบ แต่ว่าต้องเดินทางไปรักษาที่ รพ.ที่ค่อนข้างไกลจาก รพ.เดิม  หมอก็เลยบอกว่าเท่าที่ดูประวัติการรักษา น้องมีความเสี่ยงจะเสียชีวิตระหว่างเดินทาง  

ค่ารักษาไม่ได้กังวลใจ  แต่ดูจากอาการน้องแล้ววววว  
.......................................................................................................
มาันนี้ 10 สค. น้องจากไปอย่างสงบ 
คิดถึงน้องมากเลยครับ   เลยโทษตัวเองว่าเราดูแลเค้าไม่ดีพอแน่ ๆ  ไม่ว่าจะเป็นการดูแลความสะอาด บ้านน้อง การฉีดวัคซีน อาอาหาร น้ำสะอาด และการสังเกตร่างกายของน้อง  ต่าง ๆนานา  แต่มาคิดตอนนี้ก็สายไปแล้ว  แต่ก็รู้สึกผิดอยู่ดี

ตอนนี้ก็มีสุนัขอยู่อีก 1 ตัว เลยเอาใหม่  ตั้งใจเลี้ยงดี ๆ เต็มที่เลย  พาไปตรวจสุขภาพ  พาไปตรวจฟัน ตรวจเลือด ตรวจทุกอย่างที่เป็นการรู่้ล่วงหน้า  


มีเพื่อนคนไหนพอจะแชร์ความรู้สึกได้บ้างครับ   เพราะรู้สึกว่า  เราทำให้เค้าไม่ดีพอ  ท้ง ๆที่เค้าน่าจะมีชีวิตได้อีกหลายปี   ณ ตอนเค้าเสียชีวิตอายุ  10  ปีครับ  เป็นพันะู์ผสม ระหว่างโดเบอร์แมนกับร็อตไวเลอร์  (ไม่แน่ใจ) น้ำหนักประมาณ 37 กก.ครับ