แก้ไขกระทู้

  สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาว Doglike ทุกคน วันนี้ฟรีมจะมาแชร์ประสบการณ์ และขอคำแนะนำจากเพื่อนๆทุกคนค่ะ ^^”~

                 ขอเกริ่นก่อนนะคะ ที่บ้านมีน้องๆสามตัว มีพันธุ์ไทยพี่ชายใหญ่ชื่อ โชกุน น้องสาวคนกลางพันธุ์ปอมเมอเรเนียนชื่อ แอมแปร์ และน้องสาวคนเล็กพันธุ์ชิวาวาชื่อ เต่าทอง  ฟรีมซื้อแอมแปร์มาจากฟาร์มสุนัขแถวบ้าน ตอนนี้แอมแปร์อายุได้ 5 ขวบแล้วค่ะ นิสัยปกติของแอมแปร์คือ ใจดี ขี้เล่น ขี้อ้อน ขี้ประจบ หวงของ ซื้อสัตย์ ฟังคำสั่ง น่ารัก กล้าหาญ เห่าเก่ง พลังมหาศาล ดวงตาสุกใส ชอบเรียนรู้ ขี้กลัวเมื่อเจอคนแปลกหน้าค่ะ

เมื่อแอมแปร์ "ฟินน น น"

                เมื่อหลายเดือนก่อน เกิดความผิดปกติกับร่างกายของแอมแปร์ค่ะ นของแอมแปร์ร่วงเป็นจำนวนมากโดยเฉพาะบริเวณคอกับทรวงอก ผิวหนังบางส่วนแห้ง ลอก เป็นสะเก็ด ดำ บางที่แดง แอมแปร์คันและเกาทั้งวัน เป็นหวัดบ่อยมากๆ จาม น้ำมูกหยุดๆไหลๆ ฟรีมอยู่หอ ทางบ้านเลยไม่มีใครว่างพาไปหาหมอ ปล่อยไว้หลายเดือน จนขนร่วงเกือบหมดในบางที่ จนเมื่อฟรีมกลับบ้านจึงรีบพาแอมแปร์ไปหาหมอทันที

                หาคุณหมอครั้งแรก คุณหมอขูดผิวหนังแอมแปร์ไปส่องกล้องเพื่อดูว่าเป็นโรคไหม เพราะแอมแปร์เคยเป็นขี้เรื้อนแบบแห้งค่ะ  แต่ปรากฏว่า ไม่พบค่ะ คุณหมอเลยสงสัยว่าอาจเป็นโรคภาวะฮอร์โมนไทรอยด์ต่ำผิดปกติ จึงขอเจาะเลือดแอมแปร์ไปตรวจค่ะ ซึ่งกว่าจะเจาะได้เล่นเอาเหงื่อตกค่ะ เพราะแอมแปร์กลัวคุณหมอมาก งับแหลก ดิ้นสุดฤทธิ์ แล้วเราก็ต้องรอผลเลือดอีกสองสามวันถึงจะกลับมาใหม่ หลังจากกลับบ้าน ฟรีมก็รีบไปหาข้อมูลในเน็ตดู ไปเจอโรคBlack skin disease ค่ะ ซึ่งเป็นโรคที่มักเกิดกับสุนัขพันธุ์ปอมโดยเฉพาะ ตอนนั้นกังวลมาก กลัวแอมแปร์ขนจะหายไปตลอดชีวิต T T”

                ผ่านไปสามวันคุณหมอก็นัดไปฟังผลเลือดค่ะ ปรากฏว่ามแปร์มีภาวะฮอร์โมนต่ำกว่าปกติจริงๆ ซึ่งคุณหมอบอกว่ามักเกิดกับสุนัขพันธุ์ปอมที่มีอายุ 5 ปีขึ้นไปค่ะ เกิดจากต่อมไทรอยด์มันฝ่อ เลยส่งผลเรื่องขน เจ็บป่วยง่ายค่ะ คุณหมอเลยให้ แชมพูอาบน้ำ ยาฮอร์โมนไทรอยด์ ยาแก้แพ้ คัน ยาบำรุงขนมาทาน ฟรีมป้อนยาตามเวลาไม่ขาด ติดตามอาการอย่างใกล้ชิด ประมาณสามอาทิตย์ผ่านไป แอมแปร์ดีขึ้นจริงๆค่ะ ผิวหนังเริ่มกลับมาเหมือนเดิม ขนเริ่มกลับมาขึ้นใหม่ ร่วงน้อยลง ฟรีมดีใจมาก ๆ ค่ะ แล้วก็ถึงเวลานัดตรวจอีกครั้ง

ยาของแอมแปร์

               











               นัดตรวจครั้งนี้ฟรีมตั้งใจพาแอมแปร์มาหาคุณหมอด้วยค่ะ เพราะลูกตาแอมแป
ร์ โดยเฉพาะตาขาวแดง มีเส้นเลือดแดงมาเลี้ยงจำนวนมาก มีขี้ตาเล็กน้อย วันนี้มาเจอคุณหมออีกคนไม่ใช่คุณหมอที่แอมแปร์หาตั้งแต่แรก เลยอ่านประวัติการรักษาซะนานเลยค่ะ =,,,=”~ คุณหมอบอกว่าแอมแปร์ตาอักเสบ อาจเกิดจากการแพ้จากภายในร่างกายของตัวเองหรือจากยาที่ให้กิน คุณหมอจึงให้ยากลับมากินสองอาทิตย์แล้วจะให้หยุดยา และนัดมาตรวจอีกครั้ง 
แต่ช้าก่อน!!!! คุณหมอแจ้งอีกเรื่อง คือ การที่แอมแปร์หอบมากๆ แบบนี้เพราะแอมแปร์เป็นโรคหลอดลมตีบตัน หากหอบมากๆ อาจหายใจไม่ทัน เป็นเหตุให้เสียชีวิตได้ คุณหมอบอกเป็นเวรกรรม T T” ไม่มีทางรักษา ห้ามให้อ้วนเด็ดขาด หรือ ตกใจ ซึ่งฟรีมไม่เคยรู้มาก่อนเลย เพราะแอมแปร์มักจะหอบหนักมากๆเวลา เหนื่อย ร้อน ดีใจ กลัว หรือวิ่งแค่นิดเดียวก็หอบแล้ว หอบทั้งวันค่ะ จนมาอ่านเจอบทความใน Doglike พอดีเกี่ยวกับโรคที่มันเกิดกับพันธุ์ปอมเมอเรเนียนซึ่งก็ตรงกันเลยค่ะ http://www.dogilike.com/content/vettalk/3164/ และ http://www.dogilike.com/content/vettalk/3183/

                ตอนนี้ฟรีมก็พยายามดูแลเค้าให้ดีที่สุด เพราะเค้าคือคนสำคัญของครอบครัวคนหนึ่ง คอยอยู่ข้างๆเวลาฟรีมทุกข์ใจตลอด อยู่เป็นเพื่อนเสมอทุกเวลา ตอนนี้ก็ต้องคอยรักษาไป ไม่มีใครรู้อนาคตค่ะ ซึ่งอาทิตย์คุณหมอจะนัดตรวจอีกครั้ง และอีกหนึ่งเหตุการณ์ที่อยากเล่าเป็นเหตุการณ์ที่เกือบทำให้สูญเสียแอมแปร์ไปด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์
 

                เมื่อปีใหม่เลยค่ะ กำลังนับถอยหลังเข้าปี 2557 ฟรีมเล่นกับน้องสาวหน้าบ้าน น้องสาวเป็นคนเล่นสุนัขแรงมาก ชอบดึงขา ดึงหาง เล่นแรงๆกับมัน ชอบโยน ขณะที่เราเล่นกันอยู่ น้องสาวฟรีมก็วิ่งไปหยิบแอมแปร์มาแล้วโยนมาให้ ฟรีมไม่รู้ว่าน้องจะโยนมาให้จึงไม่ได้รับ แอมแปร์เลยร่วงพื้น หัวไปกระแทกกับขอบปูนเต็มๆเลยค่ะ วินาทีนั้นทำอะไรไม่ถูก มันอื้ออึงไปหมด เพราะแอมแปร์ตัวแข็ง ไม่ตอบสนอง สลบไปเลย ตอนนั้นฟรีมนี่เป็นบ้าเลยค่ะร้องไห้ เรียกแม่ ให้มาดู แอมแปร์นอนนิ่งอย่างสงบบนผ้าผืนโปรดของมัน ฟรีมคิดเลยว่าต้องเสียมันไปแน่ๆ แต่สักพักมันก็ค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างมึนๆ ฟรีมเลยขอร้องให้แม่พาไปหาหมอ โชคดีที่แถวบ้านมีโรงพยาบาลสัตว์เปิด 24 ชั่วโมง คุณหมอจัดการฉีดยาแก้ช็อกให้ ส่วนร่างกายอื่นปกติ หลังจากวันนั้นแอมแปร์ก็ค่อยๆกลับมาเหมือนเดิม หลังจากซึมไปหลายวัน เป็นเหตุการณ์ที่ไม่ลืม ติดตา แค่เสี้ยววินาที เราก็อาจเสียคนที่รักไปได้แล้ว ....

                ขอขอบคุณ Doglike ที่ทำให้มีโอกาสแชร์ประสบการณ์ให้เพื่อนๆ ขอบคุณบทความความรู้ต่างๆของ Doglike และทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ หวังว่าบทความนี้จะเป็นประโยชน์กับเพื่อนๆบ้าง อยากให้ทุกคนใส่ใจกับพวกเค้าให้มากๆค่ะ หากมีคำแนะนำอะไร ฟรีมรอฟังอยู่นะคะ ขอบคุณล่วงหน้าเลยค่ะ ^[]^”~
 

ปล. ลาไปด้วยภาพแอมแปร์&เต่าทอง(จอมเรยา) เต่าทองขี้อิจฉาแอมแปร์มากๆค่ะ คอยกันท่าแอมแปร์ตลอด อิอิ


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 2014-03-16 13:00:29